Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008

Ανοιχτή Επιστολή Διαμαρτυρίας Λαϊκών Χριστιανών της Εκκλησίας της Ελλάδος:«“Κατάπιαν” τους αιρετικούς Αρχιερείς, “διύλισαν” τον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά!»


«Ουαί υμίν, γραμματείς και φαρισαίοι υποκριταί,…
οι διυλίζοντες τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνοντες» (Ο Κύριος - Ματθ. 23, 23-24)

Ως γνωστόν, την επομένη του εορτασμού της (άδικης) αποτομής της τιμίας κεφαλής του Βαπτιστού Ιωάννου (29η Αυγούστου) «αποκόπηκε» και η κεφαλή ενός ιερομονάχου, του πατρός Ευθυμίου Τρικαμηνά, από το δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο, που του επέβαλε την εσχάτη των πνευματικών ποινών: Την καθαίρεση.

Οι περισσότεροι από μας τον άνθρωπο αυτόν δεν τυχαίνει να τον γνωρίζουμε ούτε κατ’ όψιν και κατά συνέπεια δεν έχουμε κανένα προσωπικό ή ιδιοτελές συμφέρον για να τον υποστηρίξουμε.
Οι λόγοι για τους οποίους αποφασίσαμε να συνυπογράψουμε αυτό το κείμενο είναι οι εξής:

1ον: Διότι η αγωνιστικότητά του σε θέματα Πίστεως, αυτή η πνευματική του «τρέλλα», μας θυμίζει έντονα ένα μεγάλο αγωνιστή επίσκοπο, τον Αυγουστίνο Καντιώτη.

2ον: Διότι πιστεύουμε ότι η καθαίρεσή του σημαίνει μία ακόμα νίκη της παναίρεσης του Οικουμενισμού. Δόθηκε, έμμεσα, το μήνυμα, ότι όποιος τολμήσει στο εξής να υψώσει το ανάστημά του ενάντια σ’ αυτήν την δυσώδη αίρεση, που εδώ και ένα αιώνα υποσκάπτει την Ορθοδοξία κάτω από τα αδιάφορα βλέμματα των περισσότερων επισκόπων, θα έχει παρόμοια τύχη.

3ον: Διότι πιστεύουμε, επίσης, ότι αποτελεί και νίκη της δεσποτοκρατίας. Δημιουργεί ένα κλίμα εκφοβισμού στον κλήρο, που θα πρέπει να δέχεται αδιαμαρτύρητα ό,τι κάνουν ή παραλείπουν να κάνουν οι δεσποτάδες, οι οποίοι βλέπουν τα λιοντάρια του δεσποτικού θρόνου μόνο σαν διακοσμητικά στοιχεία και αρνούνται το συμβολισμό τους, που είναι η υπενθύμιση, ότι ο επίσκοπος πρέπει να είναι «βρυχώμενος λέων» απέναντι στους αιρετικούς και τους αιρετίζοντες και όχι απέναντι στους υφιστάμενούς του κληρικούς.

Αν δεν κάνουμε λάθος, απ’ αυτούς που κατά καιρούς εναντιώθηκαν στον Οικουμενισμό, ο ιερομόναχος αυτός είναι ο πρώτος κληρικός που καθαιρέθηκε. Παλαιότερα είχαμε και την περίπτωση του «αποκεφαλισμού» ενός λαϊκού. Αναφερόμαστε στην περίπτωση του θεολόγου κ. Νίκου Σωτηρόπουλου που το 1993 «αφορίστηκε» παράνομα και αντικανονικά από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, επειδή τόλμησε να ελέγξει δημόσια φρικτές βλασφημίες και αιρετικές δοξασίες του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Στυλιανού, που εμφάνιζαν το Χριστό ως…αμαρτωλό!

Ο Παναγιώτατος συγκάλεσε τότε μια αντικανονική σύνοδο στο Φανάρι και τον «αφόρισε» χωρίς να τον καλέσει σε απολογία, χωρίς συγκεκριμένο κατηγορητήριο και χωρίς να του κοινοποιήσει τον «αφορισμό»!!!

Αυτά είναι εξωφρενικά πράγματα. Δεν έχουν γίνει πουθενά . Ακόμη και τα πλέον φασιστικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα καλούσαν σε απολογία τους αντιφρονούντες πριν τους δικάσουν και εμφάνιζαν ένα, έστω κατασκευασμένο, κατηγορητήριο.
Τουλάχιστον στην περίπτωση του π. Ευθυμίου είχαμε κλήση σε απολογία. Κάτι είναι κι αυτό!

Βέβαια οι άγιοι αρχιερείς θα μας πουν, ότι ο π. Ευθύμιος κατηγορήθηκε για κάποια συγκεκριμένα κανονικά παραπτώματα, όπως λόγου χάρη το ότι πέταξε κάποιες προκηρύξεις, έκανε κάποιες κινήσεις εναντίον του μητροπολίτη του, δεν αναγνωρίζει τους επισκόπους που σιωπούν απέναντι στα οικουμενιστικά ανοίγματα κ.α. Δεν γνωρίζουμε επακριβώς το κατηγορητήριο. Κατά συνέπεια δεν είμαστε και σε θέση να εκτιμήσουμε το κατά πόσο ευσταθούν όλες οι κατηγορίες που του αποδόθηκαν, όπως και το αν αυτές επισύρουν την φοβερή ποινή της καθαίρεσης.

Πιστεύουμε όμως, ότι επειδή οι επίσκοποι ως «τύπος Χριστού» και ως λειτουργοί του Δικαιοκρίτη Θεού θα πρέπει κατά κύριο λόγο να είναι δίκαιοι, θα άρμοζε, μαζί με την επιβληθείσα ποινή, να του απένεμαν και Έπαινο για το ότι είναι ένας από τους ελάχιστους κληρικούς, που διαμαρτύρονται απέναντι στην παναίρεση του Οικουμενισμού. Παρά το γεγονός ότι η φοβερή αυτή αίρεση κηρύσσεται, πλέον, «γυμνή τη κεφαλή» από «Ορθόδοξους» Προκαθημένους, δεν βλέπουμε σχεδόν κανέναν να αντιδρά: Ούτε επισκόπους, ούτε πρωτοσυγκέλλους, ούτε αρχιερατικούς επιτρόπους, ούτε αρχιμανδρίτες, ούτε πρεσβυτέρους!

Όλοι, σχεδόν, παρακολουθούν
απαθείς την προδοσία της Ορθοδοξίας!
«Αφωνότεροι των ιχθύων και απραγότεροι των βατράχων», παρά τις περί του αντιθέτου προτροπές των αγίων Πατέρων: Ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης μας λέγει: «Εντολή Κυρίου μη σιωπάν εν καιρώ κινδυνευούσης Πίστεως!» (Επιστολή ΠΑ΄, Παντολέοντι Λογοθέτη, P.G. 99, 1321).

Ωστόσο, αντί γι’ αυτό, βλέπουμε ότι οι τωρινοί επίσκοποι αποφεύγουν να ελέγξουν τους παραβάτες του Θείου Νόμου Οικουμενιστές αρχιερείς και να τους επισημάνουν ότι αυτά που κάνουν είναι αντίθετα με το Ευαγγέλιο, τις Οικουμενικές Συνόδους και τους Πατέρες, είτε για να μην τους δυσαρεστήσουν και χάσουν την εύνοιά τους, είτε γιατί τους φοβούνται, είτε για κάποιον άλλο λόγο που δεν γνωρίζουμε.

Όμως ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς αποκαλεί «άθεους» αυτούς που, προκειμένου να μη δυσαρεστήσουν κάποιους , αποσιωπούν κάποια δόγματα περί Θεού! (Επιστολή προς μοναχό Διονύσιο, Ε.Π.Ε. 4, 404.)

Πρώτοι αυτοί θα έπρεπε να ζητήσουν την καθαίρεση ή τουλάχιστον τη διακοπή του μνημοσύνου των αιρετικών Προκαθημένων στηριζόμενοι στους Ιερούς Κανόνες (ΛΑ' Αποστολικός και ΙΕ' Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου) που δίδουν αυτό το δικαίωμα, όταν κηρύσσεται απροκάλυπτα αίρεση. Πόσο μάλλον, όταν αυτό γίνεται εδώ και πολλά χρόνια!
Μάλιστα οι Κανόνες αυτοί λένε ότι κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν εγκυμονεί κίνδυνο σχίσματος, αλλά αντίθετα προλαμβάνει το σχίσμα. Επί λέξει ο ΙΕ' Κανόνας λέει: «Ουκ Επισκόπων, αλλά ψευδεπισκόπων και ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, και ου σχίσματι την ένωσιν της Εκκλησίας κατέτεμον, αλλά σχισμάτων και μερισμών την Εκκλησίαν εσπούδασαν ρύσασθαι».

Επειδή, όμως, το να επιδοθεί στον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά και τιμητικός Έπαινος αλλά ταυτόχρονα και καθαίρεση, θα ήταν μάλλον μια κίνηση αντιφατική και «σχιζοφρενική», θα έπρεπε, πιστεύουμε, οι άγιοι αρχιερείς να ακολουθήσουν μια άλλη τακτική:

Δεν θα ήταν πιο δίκαιο το να ξεκινούσαν την εφαρμογή της Κανονικότητας πρώτα από αυτούς που διέπραξαν τα «εγκλήματα» και μετά να ασχοληθούν μ’ εκείνους που ίσως διέπραξαν «πταίσματα» και «πλημμελήματα»; Να αρχίσουν, δηλαδή, πρώτα από εκείνους που εδώ και χρόνια ποδοπατούν ασύστολα το Ευαγγέλιο, περιφρονούν τις Οικουμενικές Συνόδους, ξεσκίζουν τους Ιερούς Κανόνες, ατιμάζουν και προσβάλλουν τους Αγίους και μετά να περιλάβουν εκείνους που ίπτανται με ανεμόπτερα;

Και εφόσον δικάζονταν και καθαιρούνταν οι πρώτοι για τα φοβερά Κανονικά τους παραπτώματα, τότε ας εξέταζαν και το αξιόποινο των «παραπτωμάτων» των δεύτερων.
Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι σημερινοί μητροπολίτες συμπεριφέρονται σαν να βρίσκονται σε άλλο πλανήτη, που απέχει έτη φωτός από τον δικό μας, ώστε να χρειάζονται αρκετά χρόνια ακόμη για να φτάσουν στα ώτα τους τα νέα της προδοσίας της Πίστης μας!

Παρακάτω θα αναφέρουμε ορισμένα μόνο από τα Κανονικά παραπτώματα μεγαλόσχημων ρασοφόρων, που επισύρουν ακόμη και την ποινή της καθαίρεσης:

Α. «Η ΑΥΤΟΥ ΘΕΙΟΤΑΤΗ ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΣ, Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΥΡΙΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ»

Αθετεί το δόγμα της «Μίας, Αγίας, Καθολικὴς και Αποστολικὴς Εκκλησίας» του Συμβόλου της Πίστεως, το οποίο θέσπισαν Οικουμενικές Σύνοδοι (Α΄ και Β΄), αποδεχόμενος ότι και άλλες Χριστιανικές ομολογίες είναι «Εκκλησίες».

Έτσι, λ.χ. στην κοινή διακήρυξη που υπέγραψε με τον Πάπα στις 30 Νοεμβρίου 2006, λέει:
«Η σκέψις ημών στρέφεται προς υμάς πάντας, τους πιστούς των δύο ημών Εκκλησιών».

Γνωρίζουμε, όμως, ότι ο Παπισμός όχι μόνο δεν είναι «Εκκλησία», αλλά είναι αίρεση και παναίρεση που διέστρεψε πλήρως το Χριστιανισμό και γι’ αυτό έχει καταδικαστεί επανειλημμένως από Συνόδους και Αγίους Πατέρες. Έχει καταδικαστεί από τη Σύνοδο επί Μεγάλου Φωτίου το 880 μ.Χ. (το Filioque) που αποκλήθηκε «Η΄ Οικουμενική», καθώς και το 1054 υπό του πατριάρχη Μιχαήλ Κηρουλάριου. Επίσης από τις Ησυχαστικές Συνόδους του 1341, 1347, 1451, από τις νεότερες πατριαρχικές Συνόδους της Κωνσταντινουπόλεως (1722, 1727, 1838 κ.α.) Και βέβαια έχει πολεμηθεί από πλήθος Αγίων (Μέγα Φώτιο, Γρηγόριο Παλαμά, Μάρκο Ευγενικό, Συμεών Θεσσαλονίκης, Νικόδημο Αγιορείτη, Αθανάσιο Πάριο, Κοσμά Αιτωλό, Άγιο Νεκτάριο, Όσιο Μελέτιο το Γαλησιώτη κ.α.).

Κατά το παρελθόν ο Παναγιώτατος έδειξε να αναγνωρίζει ως «Εκκλησίες» και άλλες χριστιανικές ομολογίες.

Θεωρεί ότι ο προβατόσχημος λύκος-Πάπας είναι κι αυτός «Ποιμένας» της Εκκλησίας και «επίσκοπος Ρώμης»!

◊ Στο Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι στην προσφώνησή του εξέφρασε την «ολόθερμο ευχαριστία που αναβλύζει εκ των καρδιών ημών προς τον φιλάνθρωπον Θεόν διότι κατά την σήμερον παρίσταται ο Αγιώτατος αδελφός επίσκοπος της πρεσβυτέρας Ρώμης μετά της τιμίας συνοδείας αυτού»! (30/11/2006)

◊ Επίσης συνυπέγραψε στην κοινή διακήρυξη με τον Πάπα ότι:
«Η δέσμευσις αύτη προέρχεται εκ της θελήσεως του Κυρίου ημών και εκ της ευθύνης ημών ως Ποιμένων εν τη Εκκλησία του Χριστού». (30/11/2006)

«Κληρικός που δέχεται αιρετικόν ως κληρικόν καθαιρείται» (ΜΕ΄ Κανόνας των Αγίων Αποστόλων).

Συμπροσεύχεται και συλλειτουργεί με ετερόδοξους.

Όπως λόγου χάρη την 30η/11/2006 στο Φανάρι:
◊ Συμπροσευχήθηκε, αφού έβαλε τον Πάπα να απαγγείλει το «Πάτερ Ημών».
Επίσης και στην κοινή διακήρυξη που συνυπέγραψε με τον Πάπα λέει :
«Ευχαριστούμεν τω Δοτήρι παντός αγαθού, όστις έπετρεψεν ημίν και αύθις ίνα εκφράσωμεν εν προσευχή…».

◊ Συλλειτούργησε, ουσιαστικά, με τον Πάπα αφού ο ποντίφικας κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας φορούσε Λειτουργικό Άμφιο (Ωμοφόριο) και αντάλλαξε μαζί του λειτουργικό ασπασμό.
Να σημειώσουμε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει επανειλημμένα συμμετάσχει σε συμπροσευχές όχι μόνο με ετερόδοξους, αλλά και με ετερόθρησκους!!!

«Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος μόνον, αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς ως κληρικοίς ενεργήσαι τι, καθαιρείσθω» (45ος Κανόνας των Αγίων Αποστόλων).

Δείχνει να αποδέχεται τη δαιμονική Οικουμενιστική «Βαπτισματική θεολογία».
◊ Στην κοινή διακήρυξη που συνυπέγραψε με τον Πάπα λέει : «Η σκέψις ημών στρέφεται προς υμάς πάντας, τους πιστούς των δύο ημών Εκκλησιών … , και προς πάντας τους βεβαπτισμένους. Χαιρετίζομεν εν Χριστώ τους άλλους Χριστιανούς, διαβεβαιούμενοι αυτούς δια την προσευχήν…».

◊ Εξ άλλου στις 22/9/2004 το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και η «Ευαγγελική Εκκλησία» της Γερμανίας, υπέγραψαν Συμφωνία στην οποία τα εκατέρωθεν Μέρη διακηρύσσουν ότι : «Παρότι αι Εκκλησίαι ημών δεν ευρίσκονται εισέτι εις κοινωνίαν, θεωρούμεν εκατέρωθεν τα μέλη ημών ως βεβαπτισμένα και απορρίπτομεν τον επαναβαπτισμόν»! (Υπάρχει στο επίσημο site του Πατριαρχείου.)

Προχωρεί ακόμη πιο πέρα θεωρώντας, ότι όλες οι Θρησκείες πιστεύουν στον ίδιο Θεό!!! Στις 4/11/1994 στην 6η “Παγκόσμια Συνάντηση Θρησκείας και Ειρήνης” δήλωσε ότι : «Εμείς οι θρησκευτικοί ηγέτες πρέπει να φέρουμε στο προσκήνιο τις πνευματικές αρχές του Οικουμενισμού, της αδελφοσύνης και της ειρήνης. Αλλά για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να είμαστε ενωμένοι στο πνεύμα του ενός Θεού….. Ρωμαιοκαθολικοί και Ορθόδοξοι. Προτεστάνται και Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Ινδοί, Βουδισταί..» (Περιοδικό «Επίσκεψις» του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αρ. 494, σελ. 23).

Έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη Γραφή, που ξεκαθαρίζει ότι: «πάντες οι “Θεοί” των εθνών δαιμόνια» (Ψαλμοί 96:5), ότι «Εγώ ειμί η οδός, η αλήθεια και η ζωή, Ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα ει μη δι’ εμού (Ιω. ιδ΄, 6)», ότι επίσης: «Ουκ έστιν εν άλλω ουδενί η σωτηρία, ουδέ γαρ όνομα εστιν έτερον υπό τον ουρανόν το δεδομένον εν ανθρώποις εν ω δεί σωθηναι ημάς » (Πραξ. 4,12) και τέλος : «πας ο αρνούμενος τον υιόν ουδέ τον πατέρα έχει. Ο ομολογών τον υιόν και τον πατέρα έχει» (Ιωάννου Α΄ 2:23).

Πώς, λοιπόν, έχουμε τον ίδιο Θεό με τις άλλες Θρησκείες, από τη στιγμή που αυτές όχι μόνο δεν αποδέχονται το Χριστό αλλά και σε μερικές περιπτώσεις τον υβρίζουν (Ιουδαϊσμός);
Και τι νόημα και αξία έχει πλέον η ενσάρκωση και η σταυρική θυσία του Κυρίου, αλλά και τα μαρτύρια εκατοντάδων χιλιάδων μαρτύρων και ομολογητών, εφ’ όσον όλα τα θρησκεύματα πιστεύουν στον ίδιο Θεό;

Έχει επανειλημμένως εκστομίσει βλασφημίες κατά του Αγίου Πνεύματος.
◊ Υποδέχτηκε τον αντίχριστο Πάπα στο Φανάρι αναφωνώντας: «Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», λόγος που ειπώθηκε για το Χριστό!

◊ Επίσης και στην κοινή διακήρυξη που συνυπέγραψε με τον Πάπα λέει:
Η «αδελφική συνάντησις…», που είχε με το Θηρίο της Αποκαλύψεως, «είναι έργον Θεού εξ Εκείνου προερχόμενον»! (30/11/2006)

◊ Παλαιότερα υποστήριξε ότι οι Άγιοι Πατέρες που απέκοψαν τους παπικούς, ήταν… σατανοκίνητοι! Είχε πει: «Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου Όφεως και ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Αιτούμεθα υπέρ αυτών το έλεος του Θεού»!!! (Περιοδικό «Επίσκεψις» του Πατριαρχείου, τεύχος 563, σελ. 6.)

Κατέλυσε και περιφρόνησε τη Συνοδικότητα από την οποία χαρακτηριζόταν πάντα η Ορθόδοξη Εκκλησία!
Ποιά Πανορθόδοξη Σύνοδος τον εξουσιοδότησε να γκρεμίσει τα Όρια, τα οποία έθεσαν οι Πατέρες;

Και άλλα πολλά ων ουκ έστιν αριθμός!

Β. «Η ΑΥΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΤΗΣ, Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ»

(Ειλικρινά, αν δεν μεσολαβούσε η καθαίρεση του π. Ευθυμίου, δεν θα θέλαμε αυτήν την περίοδο να ασχοληθούμε καθόλου με τις αιρετικές ενέργειες του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, μια και ο άνθρωπος προσπαθεί να αντιμετωπίσει ένα σοβαρότατο πρόβλημα υγείας. Προσευχόμαστε για την αποκατάσταση της υγείας του. Περισσότερο όμως από τη σωματική του ίαση πρέπει να ευχόμαστε για την πνευματική του ίαση. Κι όλοι οι μεγαλόσχημοι ρασοφόροι, που του εκφράζουν με στόμφο την «αγάπη» και τη συμπαράστασή τους, αν πράγματι τον αγαπούν αληθινά, θα πρέπει να τον βοηθήσουν να μετανοήσει για όσα έκανε για να σωθεί, διότι η Γραφή προειδοποιεί: «και μη φοβηθήτε από των αποκτεννόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων αποκτείναι. Φοβήθητε δε μάλλον τον δυνάμενον και ψυχήν και σώμα απολέσαι εν γεέννη» “Ματθ. 10:28”.)

Αθέτησε κι αυτός το δόγμα της «Μίας, Αγίας, Καθολικὴς και Αποστολικὴς Εκκλησίας» του Συμβόλου της Πίστεως, αναγνωρίζοντας εκκλησιαστική υπόσταση στον Παπισμό και τον Πάπα. Αυτό το έκανε τόσο στην επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα το 2001, όσο και στην επίσκεψη του ιδίου στο Βατικανό πέρυσι (το 2006), βάσει, τουλάχιστον, των κοινών γραπτών διακηρύξεων.
(«Ημείς, Βενέδικτος ΙΣΤ', Πάπας και Επίσκοπος Ρώμης και Χριστόδουλος…», «…δια τας σχέσεις των ημετέρων Εκκλησιών».) (Ρώμη 14/12/2006)

Συμπροσευχήθηκε κι αυτός με ετερόδοξους.
◊ Τόσο το 2001 συμπροσευχήθηκε με τον Πάπα στην νουντσιατούρα του Βατικανού στην Αθήνα (το έγραψαν ξένες εφημερίδες και δεν το διέψευσε ο κ. Χριστόδουλος).

◊ Όσο και πέρυσι κατά την επίσκεψή του στη Ρώμη με την κοινή διακήρυξη που συνυπέγραψε με τον Πάπα λέει : «Το Άγιον Πνεύμα είθε να οδήγηση ημάς…» και «…αναπέμποντες θερμάς δεήσεις όπως ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός χαρίζει εις πάντας ανθρώπους το δώρον της ειρήνης…». (14/12/2006)

Εξεστόμισε βλασφημίες κατά του Αγίου Πνεύματος συνυπογράφοντας με τον ανίερο και αντίχριστο Πάπα ότι : «Η συνάντησις αύτη εν τη θεία Χάριτι…» και «φωτιζόμενοι υπό του αγίου Πνεύματος πορευόμεθα την οδόν ταύτην κατά το αποστολικόν υπόδειγμα…». (Ρώμη 14/12/2006)

Κατέλυσε κι αυτός τη Συνοδικότητα.
Μετέβη στη Ρώμη παρά τη ρητή απαγόρευση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Ελλαδικής Εκκλησίας!
Αλλά και το 2001 υποδέχτηκε τον Πάπα χωρίς να συγκαλέσει την Ιεραρχία και να πάρει την έγκρισή της.

Κήρυξε την αίρεση , ότι στο Σώμα του Χριστού ανήκουν κι αυτοί που δεν είναι Χριστιανοί!
Στο τέλος συνεδρίου για τη «Λειτουργική Αναγέννηση» είπε: «Όλοι ανήκουμε στο σώμα του Χριστού….και αυτοί που δεν πιστεύουν (!!!) και αυτοί που δεν είναι Χριστιανοί»!!! («Ορθόδοξος Τύπος», 9/11/2001.)

Κήρυξε την αίρεση , ότι αυτός είναι η Κεφαλή της Εκκλησίας!
Στο επίσημο περιοδικό της Ιεράς Συνόδου «Εκκλησία», τεύχος 3, Μάρτιος 2007 και στη σελ. 221, απαντώντας σε σχόλια θρησκευτικών περιοδικών γράφει : «2. Ως κεφαλή της Εκκλησίας της Ελλάδος έχω την ευθύνη…». Εμείς όμως ξέρουμε, ότι «κεφαλή της Εκκλησίας» είναι ο Χριστός:
«Και αυτός εστιν η κεφαλή του σώματος της εκκλησίας, ος εστιν αρχή πρωτότοκος εκ των νεκρών ίνα γένηται εν πάσιν αυτός πρωτεύων» (Κολοσσαείς 1:18) και «ότι ο ανήρ εστίν κεφαλή της γυναικός ως και ο Χριστός κεφαλή της εκκλησίας και αυτός εστίν σωτήρ του σώματος» (Εφεσίους 5:23).

Γ. «Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ, ΚΥΡΙΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ»

Δε μπορούμε να ξεχάσουμε τη βλάσφημη δήλωση που έκανε στις 15/6/2001 σε συνέντευξη που έδωσε στον τηλεοπτικό σταθμό «Άξιον ΤV» της πόλης του Αιγίου : «Αν το στέλνει το Άγιο Πνεύμα ο Πατήρ και ο Υιός, εγώ δεν ήμουνα σύμβουλος εκεί για να δω τι έγινε»!!!

Με τη φρικτή αυτή δή­λωση προσέβαλε και αθέτησε την διδασκαλία του ιδί­ου του Κυρίου μας, που μας δίδαξε με πλήρη σαφήνεια και κατηγορηματικότητα ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται μόνο από τον Πατέρα (Ιω. 15, 26) . Παράλληλα, όμως, περιφρόνησε και την διαχρονική πίστη της Εκκλησίας που εκφράζε­ται στο Σύμβολο της Πίστεως και στο σύνολο των Συνόδων.

Ερώτηση: Κλήθηκε από την Ιερά Σύνοδο να δώσει εξηγήσεις; Υπέστη όσα οι Ιεροί Κανόνες επιβάλλουν;

Δ. «Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΥΡΟΥ & ΤΗΝΟΥ, ΚΥΡΙΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ»

Για δεύτερη χρονιά φέτος (το 2007) συνέταξε και υπέγραψε κοινή ποιμαντορική εγκύκλιο για το νέο έτος με τον πα­πικό επίσκοπο της Σύρου (!!!), αμβλύνοντας το Ορθόδοξο αισθητήριο των πιστών.

«Κληρικός που δέχεται αιρετικόν ως κληρικόν καθαιρείται» (ΜΕ΄ Κανόνας των Αγίων Αποστόλων).

Ερώτηση: Κλήθηκε ποτέ σε απολογία από την Ιερά Σύνοδο γι’ αυτές τις αυθαίρετες και αιρετικές ενέργειές του; Υπέστη όσα οι Ιεροί Κανόνες επιβάλλουν;

28η Οκτωβρίου του 2007 – Εορτή της Αγίας Σκέπης

Ακολουθούν υπογραφές


Δεν υπάρχουν σχόλια: